Danny Boyle'un yönetmen koltuğunda oturduğu ve Aaron Sorkin'in keskin diyaloglarla senaryosunu yazdığı 2015 yapımı 'Steve Jobs', teknoloji dehasının hayatını geleneksel bir biyografiden farklı bir yapıyla sunuyor. Film, Jobs'ın kariyerini kronolojik sırayla anlatmak yerine, 1984'te Macintosh, 1988'de NeXT ve 1998'de iMac'in lansman öncesi gerilim dolu dakikalarına odaklanıyor. Bu üç perdelik yapı, Steve Jobs'ı (Michael Fassbender) kişisel ve profesyonel hayatındaki kilit figürlerle – Apple'ın kurucu ortağı Steve Wozniak (Seth Rogen), pazarlama müdürü Joanna Hoffman (Kate Winslet) ve eski sevgilisi Chrisann Brennan (Katherine Waterston) – olan çatışmalı ilişkileri üzerinden derinlemesine inceliyor.

Michael Fassbender'ın performansı, Jobs'ın vizyoner, takıntılı ve kusurlu karakterini inanılmaz bir yoğunlukla yansıtıyor. Fassbender, sadece fiziksel benzerlikten öte, karakterin içsel karmaşasını ve dâhiyane inatçılığını başarıyla taşıyor. Kate Winslet, Joanna Hoffman rolüyle filmin duygusal ve ahlaki merkezini oluşturarak güçlü bir denge unsuru sunuyor. Seth Rogen ise Wozniak'ın samimi ve teknik dehasını beklenmedik bir ciddiyetle canlandırıyor.

Film, sadece bir teknoloji ikonunun portresini çizmekle kalmıyor, aynı zamanda yaratıcılığın bedelini, baba-kız ilişkisinin arayışını ve bir ürünün ardındaki insani mücadeleyi sorguluyor. Hızlı tempolu diyalogları ve tiyatrovasi yapısıyla izleyiciyi sürekli gerilim içinde tutmayı başarıyor. Görsel ve işitsel tasarımı, her dönemin atmosferini başarıyla yansıtarak hikayeye katman katman derinlik ekliyor. 'Steve Jobs', sadece teknoloji meraklıları için değil, karakter çalışması ve insan doğası üzerine düşünen her izleyici için son derece doyurucu bir dramatik deneyim sunuyor. İkonik bir ismin perde arkasındaki hikayesini izlemek isteyenler için mutlaka görülmesi gereken bir başyapıt.