Woody Allen'ın hem yönetmenliğini hem de başrolünü üstlendiği 1979 yapımı Manhattan, New York şehrinin siyah-beyaz ve büyüleyici görüntüleri eşliğinde modern ilişkilerin karmaşıklığını anlatıyor. Film, televizyon yazarı Isaac Davis'in (Woody Allen) hayatını merkezine alıyor. Isaac, genç bir kız olan Tracy (Mariel Hemingway) ile çıkmaktadır, ancak en yakın arkadaşı Yale'nin (Michael Murphy) metresi Mary (Diane Keaton) ile tanışınca duyguları altüst olur. Bu karşılaşma, Isaac'in hayatında bir dizi ahlaki ikilem ve duygusal kaos başlatır.

Manhattan, sadece bir aşk üçgeni hikayesi değil, aynı zamanda entelektüel kaygılar, sanatsal doyumsuzluk ve yetişkinliğin getirdiği sorumluluklardan kaçış üzerine derinlemesine düşünceler sunan bir filmdir. Woody Allen'ın keskin diyalogları ve mizah anlayışı, karakterlerin iç dünyalarını ve çelişkilerini ortaya koymada mükemmel bir araç işlevi görüyor. Diane Keaton'un canlandırdığı Mary karakteri, güvensiz ve entelektüel bir kadın portresi çizerken, Mariel Hemingway'in performansı ise gençliğin saflığı ve bilgeliğini aynı anda yansıtıyor.

Gordon Willis'in siyah-beyaz sinematografisi, New York'a adeta bir aşk mektubu niteliğinde. Gershwin'in müzikleriyle birleşen görüntüler, filmin romantik ve nostaljik atmosferini güçlendiriyor. Manhattan, izleyiciye sadece bir hikaye sunmakla kalmıyor, aynı zamanda aşk, sadakat, sanat ve hayatın anlamı üzerine düşündürüyor. 1970'lerin sonunun ruhunu yakalayan bu film, zamansız temaları ve üstün sanatsal yönüyle günümüzde de etkisini koruyor. Hem Woody Allen hayranları hem de kaliteli komedi-dram arayanlar için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıt.